Poëzie – alleen

Poëzie, een nieuw onderwerp op mijn blog! Doordat mijn man op het idee kwam dat ik poëzie kan gaan schrijven op mijn website, ben ik me erin gaan verdiepen. Ik kende het al doordat ik vroeger mee gedaan had aan een cursus ‘gedichten maken’, Vanochtend stroomden ideeën binnen en was dit het gedicht wat ik ervan kon maken. De zinnen zijn niet perfect, spellingfouten kunnen aanwezig zijn maar dat is over mij algemeen bekend. Ik zal hier de komende tijd wat meer mee bezig gaan en af en toe deel ik het.

Alleen

Ik had niemand om mee te praten,
geen schouder om een traan op te laten.
Mijn gevoelens waren weggestopt en
frustraties opgekropt.
Het gevoel van liefde en veiligheid,
was ik toen helemaal kwijt.

Ik wilde het vertellen,
iemand die mij gerust kon stellen.
Maar het was te moeilijk om het uit te spreken,
dat heb ik nooit kunnen doorbreken.
Ik wilde zo graag een arm om me heen,
want ik voelde mij hopeloos alleen.
Een leven met verdriet en pijn,
er zullen altijd littekens aanwezig zijn.
Het onverwerkt verleden,
is meegedragen naar het heden.