Hoe mijn zwangerschap verliep

Ik was 17 jaar toen ik een gevoel had dat ik zwanger was. Ik kan het niet uitleggen maar ik wist zeker dat ik zwanger was misschien vanuit een beginnende moedergevoel? René en ik hadden vier zwangerschapstesten gedaan waaronder twee digitale omdat wij het echt niet konden geloven. Daarnaast hadden we een dubbel gevoel want de juiste timing was het niet. We kwamen al heel vroeg in de zwangerschap erachter dat we zwanger waren, namelijk met drie weken.

De eerste 10 weken

Ik ben op zoek gegaan naar een verloskundigenpraktijk. Ik heb verschillende websites bezocht en verloskundige die mij het meest aansprak daar zijn we met zes weken zwangerschap naar toe gegaan. Bij de eerste controle kregen we veel vragen en ik moest gaan bloedprikken. We hadden een hele aardige verloskundige G en ik weet nog heel goed dat ze mij vroeg of ik ook moest overgeven. Ik zei bijna juichend ´Nee gelukkig niet´. Nog geen dag later was het mis want ik moest ontzettend veel overgeven. In de negende week, een dag voor dat René en ik op vakantie zouden gaan moest ik aan het infuus vanwege uitdroging (gelukkig zat ik net op het randje dat het bij een dagopname bleef). Ik hield letterlijk geen slokje water binnen en wat voelde ik mij kut. Ik kreeg de diagnose HG (Hyperemesis gravidarum). We waren al vroeg in het ziekenhuis en konden kwart voor twaalf s’ avonds weer naar huis. Na het infuus voelde ik mij goed, ik had eindelijk weer energie na zo’n lange tijd overgeven. We zijn die nacht nog naar de snackbar gegaan omdat ik zin in patat had. 

Week 10 t/m 20

De veranderingen die mij waren opgevallen aan mijn lichaam, overal haargroei vooral onder mijn navel en daar irriteerde ik me ook wel aan omdat het beter was om het niet weg te scheren. Ik sliep veel en had ook heel veel pijn in mijn rug daarom ging ik één keer per week naar de fysiotherapeut. Ik had weinig energie maar het leukste van de afgelopen weken was dat ik ons kindje met zeventien weken voor het eerst voelde! En de 20-weken-echo. Dat was een echo van bijna een uur lang dus konden we ook zo lang naar ons kindje kijken. Het mooie was dat bijna iedereen dacht dat het een jongetje werd maar wij wisten dat het een meisje was. Ik heb mij jammer genoeg wel versproken bij mijn moeder dus zij wist er ook van.

Week 20 t/m 30

Ik voelde mij eindelijk na zo’n lange tijd iets beter. Sinds week 23 heb ik minder overgegeven! Ik was door het overgegeven wel 9 kg afgevallen waarvan ik in week 25, de 5kg er weer aan had. Ook kreeg ik in week 25 een baby buikje en was ik daar behoorlijk trots op. Het voelen van de baby maakte mij gelukkig en de gedachte dat het over een aantal weken in onze handen zou liggen maakte mij nog gelukkiger. Sinds week 28 was ons dochtertje nog actiever dan wat ze al was en ze lag ook al met het hoofdje naar beneden. Sterre lag vanaf begin af aan van de zwangerschap elke avond op mijn buik te slapen.

Week 30 t/m 40

Week 30 was aangebroken, de tijd ging naar mijn gevoel zo langzaam. Ik kon niet veel meer door de rugpijn en weinig energie dat ik had. Ik hing de was zelfs zittend op de wasrek omdat ik te vermoeid was. Voor de rest ging het goed met ons dochtertje en mijn bloeddruk is ook altijd goed geweest. Af en toe moest ik nog wel eens overgeven maar niet zo vaak meer als in de eerste 20 weken. De laatste weken had ik moeite met bukken en voelde het alsof er een steen op mijn rug lag zoveel pijn had ik daaraan. Ik droeg op een gegeven moment alleen nog maar joggingbroeken met een t-shirt. lekker comfy dus. In week 35 hadden we een fotoshoot en de foto’s waren prachtig geworden. Met 40 weken en 6 dagen zijn we ouders geworden van onze lieve Jenna. 

Zwangerschap

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.