Onze tweede miskraam

In December 2019 had ik een blog geschreven over het hebben van een miskraam. Ik voelde mij emotioneel en de rollercoaster waar we in kwamen, was voor mijn man en mij allebei nieuw. Wat stond ons te wachten? Hoe zou een miskraam verlopen? Het klonk allemaal heel eng. Drie maanden later werd ik opnieuw zwanger. We hadden weer hoop. Ik had tegen mezelf gezegd; ‘We mogen blij zijn want hoe groot zou de kans zijn dat we weer een miskraam meemaken’. Maar de ellende begon in week zes. Ik had bloedverlies, wat eerst heel minimaal was.

Verloskundige gebeld

Ik had meteen de verloskundige gebeld en zij vertelde dat we ons nog geen zorgen hoefden te maken omdat het door gemeenschap kon komen. Het bloedverlies moest na 3 dagen over zijn. Op de derde dag in de namiddag werd het bloeden meer dus wij vertrouwden het niet. Opnieuw had ik de verloskundige gebeld. Ik mocht langs komen maar wel alleen, vanwege de Corona maatregelen. Ik zou een een spoed echo krijgen om 17:00 in de namiddag. De vorige keer gingen mijn man en ik met volle moed en gezonde spanningen er naar toe maar dit keer had ik geen hoop meer want mijn gevoel zei dat het niet goed was.

Leeg vruchtzakje

Bij de uitwendige echo was niet duidelijk of er een vruchtje zat dus was een inwendige echo nodig. Het antwoord dat ik  niet wilde horen maar wel verwachtte dat kreeg ik, zonder mijn man erbij. Hij zat nog in spanning thuis te wachten. Het vruchtzakje was leeg maar was doorgegroeid tot 6 weken en 6 dagen. Volgens de berekening had ik 7 weken en 2 dagen zwanger moeten zijn.

Net als in december 2019 was mijn moederhart gebroken. Ik was nog maar 21 (inmiddels 22) en dit was onze tweede miskraam al. Ondanks de bizarre tijd dat we in leven was het zo welkom geweest. Mijn man en ik hadden gehoopt dat onze wens na de eerste miskraam wel in vervulling zou gaan. De tweede miskraam was mentaal zwaarder te verwerken dan de eerste. Ik was weer het vertrouwen in mijn lichaam kwijt.

Hoe gaat het nu?

Het gaat heel goed met ons. Ik had bij de gynaecoloog in april een controle afspraak staan en zij zei tegen mij, ‘het is net als het dobbelen van een zes’. Bij de één gaat het sneller en is het meteen goed en de ander heeft minder geluk. Die uitspraak is na het verwerken in ons achterhoofd gebleven. Ik ben nog jong dus we zullen zien wanneer we weer zwanger zijn. Mocht het nog een keer mis gaan, dan kunnen we altijd nog onderzoek laten doen. Het zou wel hartstikke leuk zijn voor onze dochter dat ze gauw een broertje of zusje mag krijgen. Ik maak dit bespreekbaar omdat ik zelf ook de behoefte had aan ervaringen van moeders die een miskraam of meerdere miskramen hebben gehad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.